Van Botticelli tot Titiaan en Piranesi

Het is natuurlijk (en misschien ook wel gelukkig) onmogelijk kunstgeschiedenis te studeren zonder grondig kennis te maken met de grote namen uit de schilder- en tekenkunst. Over drie van hen – allemaal Italianen – schreef ik tijdens mijn studie  werkstukken: Sandro Botticelli (1445-1510), Tiziano Vecellio (1487-1576) en Giovanni Battista Piranesi (1720-1778).

Mijn scripties over mythen, Bijbelse taferelen en het verheerlijkte Rome


Een nieuwe lente en een nieuw geluid?
La_Primavera_Sandro_Botticelli

La Primavera (Sandro Botticelli)

Mijn Bachelor-scriptie gaat over de terugkeer van de mythologie in de monumentale schilderkunst.

Rond 1482 luidde Sandro Botticelli met de Primavera een mythologische lente in. Een wederkeren van klassieke goden op monumentale schaal. Niet dat de klassieke goden ooit helemaal waren verdwenen. Maar ze waren in de loop der eeuwen wel  op de achtergrond geraakt en hadden hun klassieke voorkomen verloren. Met welke bedoeling keerden ze bij Botticelli terug?

 

 


 Waarom verliet Titiaan het gebaande pad?
hi_ren_titian_pesaromadonna

Madonna di Ca’ Pesaro (Tiziano Vecellio)

In dit werkstuk onderzoek ik waarom Titiaan zich met zijn Pesaro-altaarstuk zo van de gebruikelijke Venetiaanse praktijk losmaakte.

Titiaan schilderde dit altaarstuk in de periode tussen 1516 en 1530, alom gezien als één van zijn meest vruchtbare perioden. Hij schilderde in die jaren schilderde in Venetië drie altaarstukken. Naast de Madonna di Ca’Pesaro de Assunta en de Dood van de heilige Petrus martelaar.

Met deze drie altaarstukken maakte hij zich los van de gebruikelijke Venetiaanse traditie en zette een eigen koers in. Vooral de Madonna di Ca’ Pesaro speelde daarbij een bepalende rol. Geen ander altaarstuk week zo openlijk af van het traditionele type als de Madonna di Ca’Pesaro. In dit werkstuk onderzoek ik wat hiervan de oorzaak was en wat welke bedoelingen Titiaan of zijn omgeving ermee kunnen hebben gehad.


Piranesi’s toeëigening van de artistieke macht van Rome
Campidoglio

Veduta della Piazza del Campidoglio (Giovanni Battista Piranesi)

In dit werkstuk geef ik een beschrijving van een vedute (stadsgezicht) van Piranesi.

Het gaat om zijn vedute van de Campidoglio in Rome, het middelpunt van het Republikeinse Rome. Piranesi verheerlijkt hier met zijn nadruk op de triomfale sculptuur op de voorgrond van zijn prent de militaire en politieke Romeinse successen. Zijn prent is een viering van de artistieke macht van Rome en een overweldigend statement van Piranesi’s eigen dominante positie.

 

 


 

Share on LinkedInTweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestShare on Google+Email this to someonePrint this page